3 Mart 2013 Iğdır - Yaycı Köyü Bir zamanlar bu köyde evler topraktandı. Kerpiçten, çamurdan, samanın sabırla yoğrulduğu, güneşin altında kuruyup hayata karıştığı evler… Her duvarında bir el izi, her köşesinde bir nefes saklıydı. O evler yalnızca barınak değildi; bir ömrün, bir sabrın, birlikte yaşama kültürünün sessiz hafızasıydı. Sabahları kapılar erkenden açılırdı. Güneş sadece “hayata” (bahçe) değil, insanların içine de doğardı. Bir kadının tandır başındaki emeği, komşunun